ေတေလ(၄)

ကၽြန္ေတာ္က တိမ္စုိင္တစ္စပါ ေမေမ
ေလေျပညင္းလာတဲ့အခါ အသာအယာေရႊ႕
ေလျပင္းေမႊ႕တဲ့အခါ ခပ္သုတ္သုတ္ေမ်ာပါ
ဘဝမွာ သာသာယာယာ/ကဗ်ာကယာ....။

ကုိယ့္နာမည္ကုိစာလံုးေပါင္းတတ္ကတည္းက
အျပံဳးတုတစ္ခုကုိဆင္ျမန္း
ႏွလံုးေသြးခမ္းေအာင္ငိုခဲ့ဖူးတယ္....။

ကၽြန္ေတာ္ဟာ လူလိမ္ပါ....
စိတ္ေတြအပိုင္းပုိင္းေသေနတာေတာင္မွ
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြသာရရွိေနသေယာင္
ပီပီျပင္ျပင္သရုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးတယ္....
ဟန္ေဆာင္ျခင္းဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ကၽြမ္းက်င္ရာ အတတ္ပညာတစ္ခုပါေမေမ...။

ဟုတ္တယ္......
သူတုိ႕ေျပာသလို... ကၽြန္ေတာ္က အရုိင္းအစုိင္းတစ္ေကာင္...
ေခြးေလေခြးလြင့္တစ္ေကာင္လို ျခံဝကေမာင္းထုတ္ခံခဲ့ရတာေတာင္မွ
ေဟာ့ဒီရင္ဘတ္က ေသြးသားစိတ္ေမြးေနတုန္း
ကန္ေတာ့ပန္းဆင္ဦးထိပ္တင္ဖုိ႕ ေတြးမိေနတုန္း....။

ေလာကဓံမုန္တုိင္း လႈိင္းၾကမ္းပင္လယ္ထဲမွာ
ရြက္မပါ တက္ဗလာနဲ႕ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိျပန္ေမွ်ာခဲ့တဲ့ ေကာင္ပါ....
ေရနစ္ေသခ်င္တာေတာင္မွ ဝါးကူထုိးေပးမယ့္သူ တစ္ေယာက္တစ္ေလေတာင္မရွိခဲ့ဘူး..။

မငုိပါဘူး....
ကၽြန္ေတာ္ မငိုပါဘူးေမေမ....
ေဖေဖ့ရဲ႕ေသြးနဲ႕ ေမေမေမြးထုတ္ေပးခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္
ၾကယ္ရင္ျပင္ေအာက္မွာေပ်ာ္လို႕....
ေကာင္းကင္ကုိထုိးေဖာက္ စၾကၤာျပင္ထိခရီးေရာက္ေစမယ္...

ေတေလတစ္ေယာက္ကလည္း
ေနေရာင္ျခည္ကုိ ေမာ့ေသာက္ႏုိင္ပါတယ္ ေမေမ....။ ။

သစၥာခ
၂၆/၃/၂၀၁၃(အဂၤ ါေန ႔)